BIURO CZYNNE W GODZINACH PON-SOB-9.00-19 I NIEDZ-11.00-18.00

Kraj Grecja

Stolica: Ateny
Powierzchnia: 131 990 km²
Ludność: 11 305,1 tys.
Waluta: euro (EUR), 1 EUR = 100 centów
Język: grecki
Wiza: wiza nie jest wymagana
Napięcie: 220 V

Alonissos

Wizytówka greckich wysp w postaci dziewiczego archipelagu wyłaniającego się z błękitnego z morza.

Informacje ogólne

Sporady Północne określane są mianem kamieni rozrzuconych po północno-zachodniej tafli Morza Egejskiego, na wschód od Tesalii. Plaże na poszczególnych wyspach uchodzą za jedne z najwspanialszych na Wyspach Egejskich i są tłumnie odwiedzane przez miłośników wakacyjnego słońca i opalania się w towarzystwie przepięknych krajobrazów. Między wyspami można podróżować bez ograniczeń, ciesząc się jednocześnie morską przygodą. Warto też przedostać się na sąsiednią Eubeję, by poznać wyrafinowane piękno greckiej przyrody. Archipelag odznacza się silnym poczuciem odrębności i kultury, dlatego wypoczywanie tam można połączyć ze zwiedzaniem muzeów sztuki ludowej i warsztatów rzemieślniczych.

Jedną z piękniejszych wysp tej części Grecji jest Alonissos. Wyspiarze mówią o niej „wyspa duchów”, gdyż żyje tam niewielu mieszkańców. Dzięki stosunkowo niewielkiemu zaludnieniu zachowała swój dziewiczy charakter i w porównaniu z innymi greckimi wyspami, nie jest w tak dużym stopniu ogarnięta przez turystykę. Alonissos tworzą jasne klify o rudym zabarwieniu, zamykające zachodni brzeg porośnięty bujnymi lasami sosnowymi oraz skaliste i kamieniste  wybrzeże rozpościerające się na wschodzie. Turystów do tego malowniczego zakątka przyciągają jednak  piaszczyste i kamieniste plaże charakteryzujące południową część wyspy.

Alonissos położona jest na Morzu Egejskim obok wysp Skiathos i Skopelos. Tworzy z nimi niezwykły archipelag zwany Sporadami Północnymi i charakteryzuje się linią brzegową sięgającą około 60 km. Wyspa posiada swój niepowtarzalny urok dzięki niesamowitemu wybrzeżu, z którego można podziwiać kilkanaście małych wysepek z podwodnymi grotami będącymi schronieniem dla fok żyjących w tej części morskiego świata. Na wyspie znaleziono najstarsze osady ludzkie pochodzące z doby paleolitu, a po zamierzchłych czasach pozostały w niektórych miejscach malownicze ruiny. Szmaragdowe wody Morza Egejskiego są wokół wysp wyjątkowo czyste, dlatego Grecy stworzyli Park Morski, żeby chronić żyjące w tym regionie foki i rzadko występujące  mniszki śródziemnomorskie.

Najważniejsze kurorty Alonissos:

Tresc opisow dostarczana przez merlinx.

Rousoum Gialo – niewielki kurort położony wśród niezwykłych krajobrazów z malowniczym portem i wspaniałą plażą, doceniany przez turystów preferujących wypoczynek w spokojnej atmosferze. Nazwa miasteczka wzięła się od słowa, które oznacza po turecku podatek i pochodzi z czasów, gdy wyspa była pod panowaniem tureckim. Mieszkańcy Alonissos traktują wioskę jako dzielnicę Patitiri z dostępem do malowniczej zatoki sąsiadującej ze skalnymi klifami. Znajduje się tam kilka przyjemnych pensjonatów, nadmorskie tawerny oraz żwirowa plaża położona tuż przy porcie nad ciepłą lazurową wodą.
Steni Vala – turyści często zaglądają do przyjemnej wioski rybackiej położonej w wąskiej zatoce przypominającej fiord, z której rozpościera się przepiękny widok na pobliską wyspę Peristera. W kurorcie warto napić się wybornego greckiego wina w kilku przytulnych tawernach, niemniej wcześniej lepiej skorzystać z malowniczej plaży Agios Petros położonej na południe od wioski lub kamienistej plaży Glifa na północy.

Kalamakia – mały port rybacki ze skromną, ale znakomitą bazą noclegową. W kilku przytulnych tawernach zawsze serwowane są świeże ryby i homary, a upalne dni najlepiej spędza się na położonym za miastem długim pasie żwiru niemalże sięgającym wioski Agios Dimitrios.

Votsi – malownicza miejscowość z ulicami pełnymi kwiatów i śródziemnomorskiej roślinności, wciśnięta w skały i dysponująca niewielkimi, ale urokliwymi plażami. Najlepszą z nich jest  położona w sąsiedztwie pobliskiej miejscowości Milia kamienista Chrissi Milia, do której najlepiej dopłynąć wynajętą łódką. Następna zatoka położona przy skalistym wąwozie z zielonymi sosnami charakteryzuje się niezwykłą plażą o rdzawym odcieniu (ze względu na żwir i kamienie przed kąpielą warto zaopatrzyć się w obuwie ochronne). Jeszcze dalej na północ można dopłynąć łódką na wtapiające się w lazur morza biało-żwirowe plaże Tzortzi Gialos i Leptos Gialos.

Patitiri – przyjemna miejscowość będąca jednocześnie głównym portem wyspy oraz kurortem, w którym można zaplanować przyjemne wakacje. Sama nazwa miejscowości oznacza „prasę do wina” z racji tego, że w przeszłości Patitiri było ośrodkiem przetwórstwa winogron. Kurort położony jest wśród skalnych klifów i bujnych lasów sosnowych, a także dysponuje najlepszą bazą noclegową na wyspie oraz tłumnie odwiedzanymi barami i pubami. Doskonale można zjeść w wyśmienitych restauracjach, a czas pomiędzy plażowaniem i wieczornymi spacerami spędzić na robieniu zakupów w dobrze zaopatrzonych sklepach. Turyści miłujący piesze wędrówki powinni wybrać się na okoliczne wzgórza, na których piękny widok urozmaicony jest szczątkami bizantyjskich murów obronnych. Najlepiej wypoczywa się po południowej stronie kurortu na kamienistych plażach Marpounda, piaszczystej Vithisma i kamienistej Megalos Mouritas z kilkoma tawernami. Wolny czas można poświęcić również wyprawie na pobliskie wysepki Peristera i Kira Panagia, gdzie znajduje się kilka klasztorów. Okolicę najlepiej zwiedzić wynajętym skuterem lub rowerem, a długie kąpiele w szmaragdowej wodzie pozostaną najmilszym wspomnieniem pobytu na Alonissos.

Kuchnia

Głównym składnikiem kuchni greckiej jest oliwa z oliwek, której zalety doceniano już w starożytności używając jej w kosmetyce po kąpieli, a także polewano mięsa smażone na ruszcie. Obecnie jest podstawą wszystkich greckich potraw i służy nie tylko do smażenia, ale często w dużych ilościach dodawana jest do sałatek, sosów a nawet zup. Jest również jednym z powodów uznania kuchni greckiej za jedną ze zdrowszych i smaczniejszych, gdyż oliwa jest lekko strawa i posiada delikatny smak nadający charakteru poszczególnym potrawom.

Kuchnia grecka ma wiele zapożyczeń z typowej kuchni śródziemnomorskiej i bałkańskiej – często dodawany jest czosnek, liście winorośli i duża ilość warzyw, pomidorów i papryki. Bazą wielu produktów jest baranina i ryby.  Bez wątpienia odróżnia ją jednak ser feta, produkowany w różnych odmianach, typowe greckie zupy i sosy, oraz sposób przyrządzania niektórych dań.

Kuchnia grecka jest bardzo popularna w Europie, ale jadąc do Grecji może nas w niej zaskoczyć nie tylko bogactwo menu, ale też tradycje kulinarne. Pierwszym zaskoczeniem może być sposób podawania potraw, gdyż większość podawana jest w temperaturze pokojowej. Grecy uważają, że taka temperatura najbardziej uwydatnia smak. Poza tym, zamawiając w restauracji obiad kilkudaniowy dostaniemy wszystko naraz gdyż idea podawania dań kolejno jest w tym kraju obca. A jeżeli siedzimy przy stoliku z kilkoma osobami, które zamawiają to samo można dostać wielki półmisek z potrawą, z którego każdy nabierze ile sobie życzy. Suto zastawione stoły z kolorowymi potrawami są typowe dla kuchni greckiej. Obojętnie co zamówimy na na stole zawsze znajdzie się woda i chleb, będący dodatkiem do większości potraw.

Rytm dnia w Grecji sprawia też, że pory i ilość posiłków różni się od panujących np. w Polsce. W Grecji nie jest popularne pełne śniadanie, a często słyszy się, że w ogóle się go nie jada. Dla Greka śniadaniem jest zazwyczaj filiżanka kawy i sucharki, biszkopt lub placek z dżemem. Przed południem jako przekąska typowe jest ciasto tyropitta, wypełnione gorącym płynnym serem feta. Obiad spożywa się ok. 14-17, a głównym posiłkiem jest kolacja jedzona zwykle na mieście w restauracjach lub tawernach ok. godz. 20-22. Oczywiście w hotelach rytm ten może się różnić, gdyż znaczna większość dostosowuje się do potrzeb turystów. W większości restauracji menu pisane jest po angielsku, a w kurortach popularnych wśród naszych rodaków zdarzają się pisane po polsku.

Tresc opisow dostarczana przez merlinx.

Jeżeli chcemy spróbować typowej greckiej kuchni warto udać się do kameralnych tawern, gdzie jadają mieszkańcy. Popularne przed jak i między posiłkami są tzw. mezedes, czyli przystawki.

Panujące tu już od maja wysokie temperatury przyczyniają się do rosnącej popularności kawy przygotowanej na zimno – Frappe – podawanej w wysokich szklankach, robiona na bazie wody mineralnej z dodatkiem mleka i cukru.

Ważnym elementem greckiej kuchni jest wino, które doceniane było już w starożytności, a sposób jego powstania opisuje mitologia. By uchronić swego nieślubnego syna Dionizosa przed gniewem Hery, Zeus zamienił go w barana. Bogini jednak nie dała się oszukać i przywróciła mu człowieczą postać, ale ukarała go obłędem. Szalony Dionizos żeglował po morzu i podczas jednej wyprawy poznał rolnika o imieniu Ikarios, który nauczył go uprawiania winorośli. Sok z zebranych winogron sfermentował, a Ikarius chcąc ukarać Dionizosa za niedopilnowanie kazał mu go wypić. Historia, kończy się dość tragicznie, gdyż odurzony bóg zabił rolnika, ale od tamtej pory kojarzony jest w mitologii z winem i zabawą.

Charakterystyczne w  smaku i nie występujące poza Grecją jest wino Retsina, które jest młodym winem przyprawionym sosnową żywicą. Po wytłoczeniu leżakuje zaledwie kilka tygodni i nadaje się do spożycia, jednak po mniej więcej roku, jej smak przypomina ocet. Narodowym trunkiem Grecji jest też „ouso me mese”, znane jako ouzo – 48-procentowy alkohol doprawiany anyżem i koprem. Międzynarodową sławę wśród alkoholi zyskała również Metaxa – brandy z dodatkiem wina i mieszanki przypraw. By wyprodukować dobry trunek destyluje się dwukrotnie alkohol, który następnie leżakuje od 3-15 lat. Dopiero po tum czasie dodawane są do niego wino i zioła, które tworzą charakterystyczny smak. Niektórzy twierdzą, że niegdyś dodawano też płatki róż. Alkohol jest następnie słodzony, trafia do dębowych beczek i czeka ok. pół roku na rozlanie do butelek.

Obyczaje

W Grecji tożsamość osoby oraz jej status społeczny wyznacza przynależność do rodziny. Jest ona nieco inaczej pojmowana niż na Zachodzie, gdyż jest grupą krewnych nie tylko noszących jedno nazwisko, ale tez mieszkających razem. Typowe greckie domy są bardzo obszerne by pomieścić kilku pokoleniową rodzinę. Poza tym ma ona bardzo patriarchalny charakter, co sprowadza się do tego, że status społeczny kobiety określa związek z mężczyzną. W ostatnich czasach te surowe reguły zostały złagodzone, a kobiety stają się coraz bardziej niezależne. W 1983 r. zniesiono też ustawowy obowiązek wnoszenia posagu podczas wydawania córki za mąż. Tradycja ta wywodziła się z wysp Morza Egejskiego, gdzie dom rodzinny należał do kobiety jako opiekunki ogniska domowego, jednak w dobie kryzysu zwyczaj ten został zniesiony co znacznie odciążyło wielodzietne rodziny. Tradycją jednak nadal jest przekazywanie sukni panny młodej przez jej matkę i szycie ubrań lub pościeli przez kobiety z rodziny oraz wkładanie do rękawiczki panny młodej kostki cukru by miała słodkie życie w małżeństwie. Greckie wesela są bardzo huczne, taneczne i czasem przeciągają się na kilka dni. W miasteczkach i wsiach z tradycjami zdarza się, ze orszak panny młodej przemierza ulice co jest bardzo ciekawym widowiskiem.

W Grecji miejscem szczególnie często odwiedzanym są klasztory, gdzie wymagany jest odpowiedni ubiór zakrywający kolana i ramiona. Również do wielu innych miejsc nie można wejść w stroju plażowym.

W kościołach i klasztorach nie można robić zdjęć, natomiast w muzeach tylko bez użycia flesza, o ile nie ma piktogramów z zakazem. Często również możliwość robienia zdjęć w obiektach wiąże się z wykupieniem zgody w kasie.

Tresc opisow dostarczana przez merlinx.

W greckich barach często można zobaczyć zamyślonych mieszkańców, którzy siedzą nad planszami. Grają oni w Tavli – grę uznawaną za jedną z najstarszych na świecie, która przybyła do Grecji prawdopodobnie z Egiptu ponad 5 tys. lat temu. Jest ona znana na całym świecie jako Backgammon.

Grecy uważani są za naród radosny, który bawi się często, głośno i długo. Widać to zwłaszcza na różnego rodzaju światach i festiwalach, jak również w zwykły dzień na ulicach, gdzie słychać muzykę. W Grecji znanych jest ponad 150 rożnych tańców, często regionalnych, a większość z nich tańczy się w kole lub korowodzie. Najpopularniejszy z nich to kalamantianos i zeimbekikos – czyli solowy taniec mężczyzn do muzyki wygrywanej na bouzouki. Najbardziej znanym na świecie jednak jest taniec Greka Zorby – który nawiązuje do kroków „tańca rzeźników” dawnego Konstantynopola.

Aktywny wypoczynek

Okoliczne zatoki wyspy to doskonałe miejsce do nurkowania z maską, w krystalicznie czystej wodzie można podziwiać wiele unikalnych gatunków ryb i wspaniałe rafy koralowe. Najlepszym miejscem do snorkelingu jest okolica Alonissos i Ikos – zatopione ruiny na wysokości plaży Kokkinokastro oraz spoczywające na dnie morza dwa wraki okrętów bizantyjskich. Niezwykły, podwodny świat można podziwiać również w zatoczkach okolicznych wysepek, na które pływają łodzie zwane kaiki. Czas warto również spędzać na promowych rejsach wokół wysp, które połączone są najczęściej z możliwością kąpieli przy jednej z bezludnych wysepek atolu. Na okolicznych wodach można także uprawiać windsurfing, żeglować po bezkresnym morzu, pływać jachtami, łódkami i rowerkami wodnymi. Wyspy doskonale nadaje się również do turystyki pieszej i rowerowej (wiele dobrze oznaczonych ścieżek), niemniej popularne wśród turystów jest zwiedzanie okolic skuterem.

Wycieczki Fakultatywne

Hora (Palea Alonissos) – idealne miejsce na spędzenie kilku godzin wśród zabytków wyspiarskiej architektury, starych bizantyjskich murów i świątyń z białymi kopułami. Warto się na chwilę zatrzymać przy ponad stuletnim, greckim domu i podziwiać nadzwyczajne zachody słońca z okolic kościoła Agios Dimitrios.

Błękitny rejs na okoliczne wysepki i do Parku Morskiego – wspaniałą atrakcją wypełniającą wolny czas są rejsy wycieczkowymi łodziami zwanymi „kaiki”. Warto popłynąć do „Błękitnej Jaskini” usytuowanej na północy wybrzeża Alonissos, natomiast spośród dostępnych dla turystów wysp (część z nich jest chroniona przez Park Morski) najlepiej wybrać się na Peristere z ładnymi, piaszczystymi plażami zatoki Agios Petros, położonymi w sąsiedztwie gajów oliwnych; na wyspie Kira Panagia można podziwiać dwa klasztory i wypoczywać na piaszczystych plażach; na ciekawy rejs można również wybrać się okolicę Psathoury z najwyższą w basenie Morza Egejskiego latarnią morską.

Evia – nazywana również Eubeją lub Eubeą, jest drugą największą wyspą Grecji i mimo iż prawie styka się z jej kontynentalną częścią ma odrębną historię. Według mitologii wyspa oderwała się od Tesalii po uderzeniu trójzębem Posejdona podczas burzliwej kłótni z Zeusem. Położona jest blisko lądowej części kraju, a najmniejsza odległość między nimi to 40 metrów. Od czasów starożytności najważniejszymi miastami wyspy były Chalkidia (niegdyś Chalkis) i Eretria, które pełniły ważne role handlowe i posiadały wiele kolonii: w Syrii, na wyspach basenu Egejskiego, we Włoszech, a nawet przez niedługi okres na Sycylii. Od momentu przejęcia wyspy przez Ateny po wojnach perskich nastał burzliwy okres buntu i przechodzenia na przemian z rąk do rąk, począwszy od Aten i Teb przez Macedonię, Rzym, Bizancjum, Wenecję i ostatecznie Turcję w XV w. Powróciła do Grecji w połowie XIX w.Wyspa ma zróżnicowane ukształtowanie i linię brzegową – znajdziemy tu zarówno wysokie skaliste wybrzeża i klify jak również łagodnie opadające piaszczyste plaże. Najmniej odkryte przez turystykę i tym samym słabo zagospodarowane jest wybrzeże wschodnie. Na zachodnim brzegu znajduje się największy kurort wakacyjny wyspy i bardziej zagospodarowane tereny. Evia od wielu lat jest ulubionym miejscem wakacyjnym Gregów mieszkających w okolicach Aten, natomiast jeżeli porównamy inne wyspy pojawia się tu niewiele obcokrajowców. Krajobraz wyspy tworzą dzikie lasy, gaje oliwne i figowe, pola bakłażanów i pastwiska oraz pamiątki burzliwej przeszłości w postaci starych kościołów, starożytnych ruin, zamków i małe, urokliwe wioski. Można odnieść wrażenie, że wyspa nie jest nastawiona na masowa turystykę, ale przez to jest tu wiele dzikich terenów do odkrycia, wioski żyjące swoim życiem oraz naturalna przyroda. Z kolei dwa główne miasta to świetna baza wypadowa na ląd – bardzo często kursują tu promy, barki a Chalkida połączona jest z lądem mostem.

Olimpia – miasto, które w starożytności było najsłynniejszym miejscem kultu Zeusa – znajdowały się tu sanktuarium poświęcone bogowi, a wokół niego odbywały się co 4 lata igrzyska, zwane od ich miejsca – olimpijskimi. Pierwsze odnotowano w 776 r. Na sanktuarium Zeusa składał się duży, święty gaj oliwny – Altis, w którym znajdował się ołtarz. W wieku VII p.n.e. wzniesiono tu monumentalne budowle z najważniejsza i największa świątynią Zeusa – w środku znajdował się jego ogromny posąg wykonany przez Fidiasz, który zaliczano do siedmiu cudów świata. Inne ważne budowle to Leonidjon, świątynia Hery, budowle administracyjne, rozległy hipodrom i stadion na 20 tys. widzów. Po przejęciu Peloponezu przez Cesarstwo Rzymskie miasto uznano za pogańskie, co poskutkowało wypędzeniem części ludności i w 393 r. zakazem organizowania igrzysk. Stanowisko archeologiczne odkrytego w XIX w. miasta wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Z ciekawostek warto wspomnieć, że płomień olimpijski rozpala się tu za pomocą skupionych przez paraboliczne zwierciadło promieni słonecznych, a następnie jest przenoszony przez sztafetę do miejsca igrzysk.

Ateny – stolica Grecji stanowiąca kolebkę demokracji, której historia przekracza 3 tys. lat. Jest również jednym z najważniejszych destynacji turystycznych Europy z imponującymi zabytkami starożytności. Rozłożone są między Zatoką Sarońską i czterema wysokimi wzgórzami, będącymi częścią miasta – Egaleo na południowym zachodzie dochodzący do wysokości 414 m n.p.m., Parnitha – sięgająca 1423 m n.p.m na zachodzie, Imittos – wysoki na 1026 m n.p.m. na wschodzie i górujący północy Pentelikon – 1108 m n.p.m. Ateny podzielone są trzema uskokami tektonicznymi co skutkuje częstymi, choć przeważnie niedużymi trzęsieniami ziemi. Ostatnie duże trzęsienie w 1999 r. poskutkowało zmianą przepisów budowlanych w mieście. W starożytności wstrząsy w mieście tłumaczono jako gniew bogów i składano im dary. W mieście znajduje się wiele śladów po bogatej historii miasta. Miasto założone zostało na pozostałościach twierdzy mykeńskiej na wzgórzu Akropolis, gdzie następnie również na sąsiadujących wzgórzach powstało miasto z dużą agorą (antyczny rynek), aeropagiem, gdzie odbywały się sądy, duża ilością świątyń poświęconych rożnym bóstwom i gmachami publicznymi. Nazwa miasta pochodzi od greckiej bogini mądrości Ateny. Według mitologii kiedy bogowie olimpijscy dzielili między siebie ziemie, gdzie mają być szczególnie czczeni Posejdon i Atena upodobali sobie szybko rozwijające się miasto nad Zatoką Sarońską. Ponieważ nie mogli osiągnąć kompromisu a kłótnie były coraz bardzie zażarte zwrócili się do mieszkańców by oni sami zdecydowali któremu bóstwu chcą składać cześć. Zdecydowali oni, że oddadzą miasto bogowi, który podaruje im najbardziej przydatną rzecz. Posejdon ofiarował wodę, która wytrysnęła ze źródełka. Atena natomiast stworzyła drzewko oliwkowe i pokazała jak zrobić oliwę z oliwek, która do dnia dzisiejszego jest podstawą greckiej kuchni. Najważniejszym miejscem Aten jest Akropol na wapiennym wzgórzu, gdzie znajduje się Partenon – świątynia Ateny Partenos (Dziewicy) wykonana w doryckim stylu przez Peryklesa, a rzeźby wykonał sam Fidiasz. Inne ważne budowle to Propyleje – stanowiące wejście na święte wzgórze, Erechtjon poświęcony Atenie i Posejdonowi oraz świątynia Nike. By zapoznać się dokładnie z bogatą historia miasta warto udać się do znajdującego się niedaleko Muzeum Archeologicznego. W mieście znajduje się bardzo wiele budynków i świątyń, na których poznanie trzeba przeznaczyć znacznie więcej niż jeden dzień. Najważniejsze to: Agora z Wieżą Wiatrów, pozostałościami po Hibliotece Hadriana i meczetem Fethiye Tzami, Aeropag, Tezejon, Teatr Dionizosa, Świątynia Zeusa Olimpijskiego oraz Kalimarmaron – stadion olimpijski z IV w. p.n.e. będący miejscem pierwszej nowożytnej olimpiady po odrestaurowaniu.

Tresc opisow dostarczana przez merlinx.

Meteory – zbudowane na wysokich skałach piaskowca klasztory prawosławne sięgające XIV w., które znajdują się na krańcu równiny tesalskiej niedaleko Kalampaki. Pierwsze wspólnoty religijne pojawiły się w tej okolicy ok. X w. i zamieszkiwały pobliskie jaskinie. Według legendy pierwszy monastyr, nazwany później Wielkim, założył na skałach św. Atanazy, który wzniósł się podobno na skałę na skrzydłach orła. Faktem jest natomiast, że klasztor założono w 1336 r. podczas wojen między Bizancjum a Serbią, kiedy mnisi potrzebowali schronienia. Ukrywał się tu wtedy również następca serbskiego tronu – Jan Paleolog. Największe czasy świetności przypadły na lata panowania osmańskiego, kiedy to klasztory bardzo się bogaciły. Wskutek kłótni opatów w XVIII w., a także postępującej erozji i błędom w budownictwie starych budynków klasztor zaczął podupadać. Z wybudowanych tu 24 klasztorów znajdujących się na różnych skalach, obecnie zamieszkałych jest 6. Początkowo wszystkie produkty potrzebne do życia i materiały budowlane były wciągane na linach, ale po udostępnieniu kilku monastyrów zwiedzającym, dla ich wygody wybudowano pomosty i schody. By zwiedzić klasztor panowie muszą mieć ubrane długie spodnie, a panie zakryte ramiona kolana i ramiona.

Delfy – miejscowość, która w starożytności była centrum kultu boga Apollina uważana za "pępek świata". Znajdowała się tu słynna wyrocznia gdzie Pytie przepowiadały przyszłość. Warto zobaczyć tu Święty Okręg oraz muzeum ze znaleziskami i starymi rycinami.

Mykeny – starożytne miasto w północno-wschodniego Peloponezu, które ok. dwa tysiące lat przed naszą erą było ośrodkiem kultury mykeńskiej – jednej z najstarszych w Europie. Straciło jednak na znaczeniu już w starożytności kiedy zostało zdobyte przez Achajów i zniszczone przez Dorów. Znajduje się tu obecnie duże stanowisko archeologiczne, gdzie można podziwiać odkryte ruiny akropolu – nazywanego mykeńska cytadelą, pozostałości pałacu oraz grobowce, z których jeden przypisuje się mitycznemu królowi Myken – Agamemnowi, dzięki znalezionej w nim złotej masce.

Athos – święta góra gdzie znajduje się Republika Mnichów, posiadająca do dziś autonomię i swoją władzę. Od półwyspu Chalkidiki oddziela go granica strzeżona przez policję. Przed wjazdem do Athos trzeba postarać się o wizję wjazdową – przy wycieczkach zorganizowanych wszystkie formalności załatwia pilot, jednak przy indywidualnym podróżowaniu może wiązać się to z długim oczekiwaniem. W republice można przebywać maksymalnie 3 dni, po tym czasie konieczne jest ubieganie się o przedłużenie pobytu, które może być odrzucone. Warto zwiedzić niesamowity zespół klasztorny, do którego od 1060 r. nie mogła wejść żadna kobieta. W republice obowiązuje skromny, stonowany strój, co w praktyce oznacza zakryte kolana i ramiona. Na półwyspie znajduje się 20 klasztorów, z których 17 należy do Grecji, a pozostałe są serbskie, rosyjskie i bułgarskie. Nadal zamieszkiwane jest przez mnichów i ich pomocników. Poza zawodowymi fotografami, którzy uzyskali pisemną akredytację, istnieje zakaz robienia zdjęć, nie wspominając o filmowaniu. Ważną zasadą republiki jest również zakaz przemieszczanie się w grupach liczących więcej niż 10 osób dla wyznawców innych religii niż prawosławie.

Teby – miasto, które w starożytności było centrum polityczny środkowej części Grecji, a obecnie mieszka tu mniej niż 20 tys. ludzi. Nawiązują do greckiej mitologii i opowiadań Teby to miejsce narodzin Dionizosa, Heraklesa i późniejszego króla – Edypa. Istnieje również wiele śladów świadczących o tym, że miasto było jednym z centrów cywilizacji mykeńskiej na podbitym lądzie. Miasto bardzo szybko się rozwijało i stało się konkurencją Aten – rywalizacja między miastami sprawiła, ze w wojnach perskich i peloponeski Teby stawały się sojusznikiem każdego kraju, chcącego podbić Ateny. Największą klęską miasta była walka z Macedonią, kiedy to miasto zostało prawie doszczętnie zniszczone, a wszyscy mieszkańcy dostali się w niewolę. Można podziwiać tu ruiny Kadmey – akropolu tebańskiego, na którym wybudowany garnizon macedoński – obecnie również ruiny.

Najczęściej Zadawane Pytania

Kiedy najlepiej lecieć na Sporady Północne?
Sezon turystyczny na Sporadach Północnych zaczyna się pod koniec kwietnia i trwa do początku pory opadowej w połowie października.

Jaka waluta obowiązuje w Grecji i jakie są orientacyjne ceny?
W Grecji od 2002 r. obowiązuje wspólna dla całej Unii Europejskiej waluta – Euro. Konsekwencją tego są nieco wyższe ceny niż w Polsce. Ze względu na dużą ilość przypływających tu statków rejsowych i unikatowość regionu jest to jedna z droższych wysp greckich. Dotyczy to zarówno cen w lokalnych sklepach, jak również hoteli i restauracji.

Gdzie i jakie pamiątki kupić na Sporadach Północnych?
W miejscowościach turystycznych jest wiele sklepików z pamiątkami, gdzie oprócz gadżetów związanych z wyspą czy poszczególnym miastem dostać można ręcznie tkane materiały, koronki i hafty. Często z wyspy przywożone są też artystyczne wyroby jubilerskie. Wiele ciekawych rzeczy można dostać na targowisku w stolicy wyspy. Trzeba pamiętać, że większość sklepów zamykana jest podczas sjesty ok. godz. 14-17, ale potem  czynne są do ok. 21.00. W poniedziałki, środy i soboty godziny otwarcia sklepów są krótsze i kończą się w porze sjesty.

Jaki czas obowiązuje w Grecji?
Czas lokalny jest późniejszy o godzinę od obowiązującego w Polsce, więc po przylocie przestawiamy zegarek o godzinę do przodu.

Jak poruszać się po Sporadach Północnych?
Mimo małych rozmiarów i ukształtowania wysp najpopularniejszym i najtańszym środkiem transportu są autobusy kursujące między miejscowościami turystycznymi. Głównymi węzłami komunikacyjnymi są najczęściej największe miejscowości na wyspach, z których można dostać się do najodleglejszych zakątków. Z głównych portów wypływają taksówki wodne, które kursują wzdłuż wybrzeża i zabierają turystów na wybrane plaże. Dużą popularnością cieszą się skutery, motorówki i samochody które można wynająć w większych miejscowościach na kilka godzin lub nawet dni. Między wyspami kursują promy, wodoloty i mniejsze jednostki przygotowane na turystyczne potrzeby.

Tresc opisow dostarczana przez merlinx.

Jakie plaże są na Sporadach Północnych?
Alonissos przykładowo ma urozmaiconą linię brzegową, w której dominują klify i urwiska, niemniej można znaleźć wiele dogodnych miejsc kąpielowych. Najbardziej znaną, piaszczystą plażą jest położona 4 km na północ od Patiriti plaża Chrissi Milia i najlepiej dotrzeć na nią łódką lub taksówką wodną. Dalej na północ znane wśród turystów są biało-żwirowe plaże Tzortzi Gialos i Leptos Gialos, wokół Steni Vala można wypoczywać na plaży Agios Petros oraz kamienistej Glifa. Dużą popularnością cieszą się również piaszczyste plaże Vithisma i Vrisitsa.

 

Przy hotelach wyższej kategorii lub w wybranych kurortach plaża jest usypywana sztucznie lub znacznie różni się od typowych plaż miejskich, dlatego wybierając kurort i hotel warto upewnić się do jakiej plaży będziemy mieli dostęp.

Jakie są ograniczenia celne w Grecji?
Przewóz towarów podlega ograniczeniom ilościowym na zasadach obowiązujących w UE, co oznacza w praktyce, że rzeczy osobiste i sprzęt na własny użytek nie podlega ograniczeniom celnym. W przypadku towarów można wwozić i wywozić: do 800 szt. papierosów, 200 szt. cygar, 10 l spirytusu, 20 l mocniejszego alkoholu, 90 l wina i 110 l piwa.

Jakie dokumenty potrzebne są w razie konieczności skorzystania z służby zdrowia w Grecji?
Służba zdrowia, zarówno prywatna jak i publiczna jest w Grecji ogólnodostępna. Przed wyjazdem można starać się w oddziale NFZ o wyrobienie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (EUKZ), która daje możliwość korzystania z podstawowej służby zdrowia w przychodniach i szpitalach. Warto jednak wykupić prywatne ubezpieczenie kosztów leczenia, które w razie konieczności pokryje wyższe koszty i transport medyczny. Jeżeli posiadamy ubezpieczenie prywatne należy zapoznać się z jego warunkami, gdyż w większości przypadków ubezpieczeniem objęte są koszty leczenia powyżej pewnych kwot, które należy samemu opłacić.

Ważne informacje MSZ

Dokumentem uprawniającym do wjazdu i wyjazdu z Grecji tak jak i innych krajów Unii Europejskiej jest dowód osobisty lub paszport. Lecąc do Grecji samolotem paszport, dla osób posiadających dowód osobisty nie jest wymagany. W Grecji nie ma obowiązku meldunkowego jeżeli pobyt nie przekracza 90 dni i nie jest w tym czasie podejmowana praca na terenie kraju.

Szczegółowe i aktualne informacje można znaleźć na stronie MSZ: www.msz.gov.pl lub na stronie ambasady polskiej w Atenach www.athens.polemb.net

Najbliższe ambasady i konsulaty:

Tresc opisow dostarczana przez merlinx.

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Greckiej
Grecja, Ateny, Chryssanthemon 22, 154 52 Paleo Psychiko
Tel.: +302106797700 Tel. dyżurny: +306936554629 Faks: +302106797711
http: www.athens.polemb.net

Konsulat Honorowy Rzeczypospolitej Polskiej w Salonikach
Grecja, Saloniki, 78 Tsimiski Str., 546-22
Tel.: (00-302-310) 288-205 Faks: (00-302-310) 234-153
prx1@otenet.gr antena@compulink.gr

Andros

Antiparos

Ateny

Attyka

Chalkidiki

Chios

Epirus

Evia

Grecja Środkowa

Grecka Macedonia

Ikaria

Ios

Itaka

Karpathos

Kefalonia

Keos

Korfu

Kos

Kreta

Lefkada

Lesbos

Limnos

Milos

Mykonos

Naxos

Paros

Patmos

Peloponez

Riwiera Olimpijska

Rodos

Saloniki

Samos

Samotraka

Santorini

Skiathos

Skopelos

Syros

Tesalia

Thassos

Tinos

Zakynthos

Grecja: Alonissos , Andros , Antiparos , Ateny , Attyka , Chalkidiki , Chios , Epirus , Evia , Grecja Środkowa , Grecka Macedonia , Ikaria , Ios , Itaka , Karpathos , Kefalonia , Keos , Korfu , Kos , Kreta , Lefkada , Lesbos , Limnos , Milos , Mykonos , Naxos , Paros , Patmos , Peloponez , Riwiera Olimpijska , Rodos , Saloniki , Samos , Samotraka , Santorini , Skiathos , Skopelos , Syros , Tesalia , Thassos , Tinos , Zakynthos

Wybierz region Alonissos , Andros , Antiparos , Ateny , Attyka , Chalkidiki , Chios , Epirus , Evia , Grecja Środkowa , Grecka Macedonia , Ikaria , Ios , Itaka , Karpathos , Kefalonia , Keos , Korfu , Kos , Kreta , Lefkada , Lesbos , Limnos , Milos , Mykonos , Naxos , Paros , Patmos , Peloponez , Riwiera Olimpijska , Rodos , Saloniki , Samos , Samotraka , Santorini , Skiathos , Skopelos , Syros , Tesalia , Thassos , Tinos , Zakynthos

Darmowy licznik odwiedzin